-->
Showing posts with label कविता - इतर / Kavita. Show all posts
Showing posts with label कविता - इतर / Kavita. Show all posts

13 December 2022

थोडसं मनातले काही!

जगात प्रत्येकाला काही ना काही दुःख असतंच तरीही प्रत्येकजण जगत असतोच. सुखाची वाट पाहत आलेल्या दुःखाला पचवत असतो.

-----------

आयुष्यात कधीतरी अशी वेळ येते की आपण पूर्णपणे मेंटली ब्लॉक होवून जातो. काय करायचं, कसं करायचं, कुठे जायचयं, काय हवंय काही काही कळत नाही.  कुणी तरी येवुन यातून आपल्याला बाहेर काढेल या प्रतीक्षेत शून्यात नजर लावून बसलेले आपण...

-----------

कधी कधी स्वतःच्याच मनाला काही गोष्टी समजावणं इतकं कठीण होवून बसतं. लहान मुलांसारखे मन आपल्याकडे हट्ट करून बसतं. दरवेळी हे असं माझ्यासोबतच का? सर्व काही माहिती असूनही आपण परिस्थिती पुढे हताश असतो. या मनाला कसा दिलासा द्यावा, कसं शांत करावं तेच कळत नाही.

-----------

माणसाने या स्वार्थी जगात नेहमी व्यवहारी असावे. इथे भावनिक होवून चालत नाही. आपला फायदा नुकसान आपणच बघायचा असतो. काही जण इतके व्यवहारशून्य असतात की समोरचे त्यांचा फक्त आपल्या फायद्यासाठीच वापर करतायत हे ही अशांना कळत नाही, कि कळत असूनही वळत नाही देव जाणे! अश्या व्यक्ती मनाने चांगल्या असूनही नेहमीच इतरांकडून दुखावल्या जातात.

-----------

काही लोकांच्या बाबतीत खरंतर प्रेमबिम सारं झूठ असतं. सगळा दिखावाच असतो. अखेर ओढ फक्त शरिराचीच असते. मग तो पुरुष असो की स्त्री! त्या ओढीची पूर्तता जर सहजोडीदार नाही करू शकला तर इथे त्यालाच बदलले जाते. यांच्या नजरेत भावनांना काहीच महत्त्व नसते तर एखाद्याच्या  दिसण्याला, बोलण्याला, दिखाव्याला जास्त महत्त्व असते. कपडे बदलावे तितक्या सहजी हे जोडीदार बदलतात. जोडीदाराशी प्रतारणा करणं कसं यांना जमतं काय माहीत.

-----------

प्रेमात खऱ्या भावना कधी व्यक्तच करू नयेत नाहीतर घोर निराशा होते. इथे प्रत्येक गोष्टीत तुम्हाला गृहीत धरलं जातं...

-----------

ज्या मुलांना आपल्या आई-वडिलांचे प्रेम कधीच मिळाले नाही अशी मुलं नजरेसमोर येताच नकळतपणे आपण स्वतःला नशीबवान समजतो. प्रेमळ आई-बाबा दिल्याबद्दल देवाचे आभारही मानतो. 

पण अचानक आयुष्यात कुणीतरी येतं. त्या व्यक्तीच्या प्रेमापुढे आई-वडिलांचे इतक्या वर्षाचे प्रेम ही आपल्याला फिके वाटू लागते. त्यात जर आई-वडिलांचा त्या प्रेमाला विरोध असेल तर इतके दिवस प्रेमळ वाटणारे आई-बाबा अचानक खलनायक वाटू लागतात. फक्त दोन क्षणांच्या प्रेमासाठी आपण जन्मापासून प्रेम करणाऱ्या आईबाबांना ही दूर करायला तयार असतो... हो खरंच!

-----------

- संतोषी 

05 February 2022

एकटी


सोबत असुनही कुणी का वाटे 
मज मी एकटीच या जगात,
चालतेय काट्यांची वाट 
अनवाणी घेवून डोक्यावर भार ...

सावरू तरी कशी स्वःताला
अवेहलनाच मिळतेय क्षणाक्षणाला,
अबोल राहून नूसतेच पाहणे
आवरावे तरी कसे या बधिर मनाला ...

दारुचे घोट रिचवत मस्त बेफिकीरीत
आयुष्य स्वःताचे तो जगतोय,
मला मात्र जुंपलेय बैलागत 
संसाराच्या रहाटगाड्याला ...

गाढवापरी दिवस रात्र सतत
कामच करत रहायचे,
याने मित्रांसोबत मस्त 
गप्पा मारत फिरायचे ...

चूल, मूल, नोकरी, व्यवसाय
होतेय तारेवरची कसरत,
लग्न करून का वाटतेय
झाल्यासारखी फसगत ...

देवा हे असेच अजून 
किती दिवस चालवायचे ?
सर्व काही निमूट अजून
किती दिवस सहायचे ?

- संतोषी साळस्कर.

17 March 2021

लग्न म्हणजे?

लग्न म्हणजे ...

दोन जिवांचे मिलन
की पिंजऱ्यातील बंदिस्त जीवन?

एकमेकांना स्पर्शण्याची हुरहुर
की जबाबदारींच्या ओझ्याची कुरबुर?

एकमेकांवर ठेवलेला विश्वास
की नात्यांमध्ये कोडलेला श्वास?

येणाऱ्या सुखाची चाहुल 
की आगीतून फुफाट्यात टाकलेले पाऊल?

- संतोषी

09 May 2020

माझ्या दोन पऱ्या !


माझ्या दोन पऱ्या !

एक माझी आई,
दुसरी माझी लेक,
एकीने दिला जन्म मजला
दुसरीमुळे पुर्नजन्म मिळाला ...

एकीच्या कुशीत मायेची उब,
दुसरीच्या मिठीत स्वर्ग सारा,
एक माझ्यात रमत असे
दुसरीत मी गुंतत गेले ...

एकीने शिकवले कसे असावे आचरण
दुसरीमुळे कळतेय कसे नसावे वर्तन,
एक जणू नवदुर्गाचे रुप अन्
दुसरी कडक लक्ष्मीचा अवतार ...

अवघे व्यापले विश्व माझे
दोघी माझा जिव की प्राण,
मातुत्व दिनी या आज
दोघींना माझा खास सलाम ...

- संतोषी

11 June 2015

गुलमोहर

गुलमोहर

माझीच वाट पाहत
जणू उभा असतोस …
येण्याआधीच वाटेत
गालीचा अंथरतोस…

दिसताच माझ्यावर
फुले का उधळतोस …
नकळत माझं लक्ष
दरवेळी वेधतोस …

पाहताच तुला माझे
वेडे मन सुखावते …
क्षणभर मी हि तुझ्या
छायेत रे विसावते …

डेरेदार वृक्ष तुझा
रस्त्याला पूर्ण व्यापतो …
तापलेल्या अंगाला तू
ग्रीष्मात थंडावा देतो ...

केशरी रंग हा तुझा
मनाला खूप भावतो …
अरे गुलमोहर … तू  ...
मला प्रियकरच वाटतोस …

- संतोषी साळस्कर.

22 February 2012

माझ्या काही इतर कविता


अव्यक्त 

बोलून काही उपयोगच नसेल तर
सारेकाही मूकपणे पहायचे,
मनातले मनातच ठेवायचे,
भावनांना कधीच व्यक्त  नाही करायचे....

सतत अपयशच येत असेल तर 
नशिबात असेल ते भोगायचे,
आलेले प्रत्येक दु:ख सहायचे,
सुखाच्या अपेक्षेत उगीचच नाही झुरायचे....

मनाला जास्तच त्रास होत असेल तर 
अश्रूंना मोकळे होवू द्यायचे, 
स्वत:ला कामात वाहून घ्यायचे,
व्यर्थ स्वप्नात अजिबात नाही रमायचे...   

- संतोषी साळस्कर. 


************************************

अश्रू 

अजून किती वेळ रे तुम्ही
असेच वाहत राहणार,
हृदयावरच्या जखमा
उगीच कुरवाळत बसणार...

बसा ना रे गप्प
नाही तर कुणी बघेल,
बिंग माझ्या रडण्याचं
जगासमोर नाहीतर फुटेल...

तुम्ही तरी रे निदान 
दया ना माझी साथ,
रडव्या चेह्र्यासह सांगा ना
कशी वावरू मी सर्वांत...

- संतोषी साळस्कर.


************************************



एक थेंब पाण्याचा

एक थेंब पाण्याचा
दवबिंदू हिरव्या पातीचा...

एक थेंब पाण्याचा
मोती हळुवार शिंपल्यातला...

एक थेंब पाण्याचा
ओघळणारा अश्रु डोळ्यातला...

- संतोषी साळस्कर.

31 May 2011

अशी मी, तशी मी


अशी मी, तशी मी

मी आहे अशी, मी आहे तशी
मलाच कळत नाही नक्की मी कशी,
कुणी म्हणतं खूपच साधी, गबाळी,
कुणी म्हणतं भांडखोर भारी.

पण खरं सांगू का...

मी आहे राजकुमारी,
माझ्या स्वप्नातल्या जगाची,
जिथे चालते हुकुमशाही
नेहमीच माझ्या मनाची.

मला आवडतं फुलं-पानांत रमायला,
निसर्गस्थळी वाटेल तेव्हा फिरायला.
छंद माझे चित्रातील रंगाशी खेळणे,
मनातील विचार कवितेतून मांडणे.

नवनवीन शिकण्याची आवड
नृत्य हि मला खूप भावतं,
आवडीचे संगीत हि मग
नकळत ठेका धरायला लावतं.

रातकिडयासारखे रात्रभर जागते
आणि सकाळी उशिरा उठते,
स्वत:च्याच अशा एका वेगळ्या
विश्वात नेहमीच रमते.

मनात जे येतं तेच बोलते
न बाळगता कसली भीड,
खोटं बोलणारयांची मात्र
मला खरंच येते खूप चीड.

अजून काय बरं सांगू?
मी स्वत:बद्दल आता
चांगली कि वाईट ते
तुमचं तुम्हीच ठरवा.

- संतोषी साळस्कर.

05 May 2007

माझ्या काही इतर कविता

मन आणि हृदय

मनाचं बंड सुरु झालंय हृदयाशी,
अचानक पटेनासं झालंय दोघांच एकमेकांशी.

मनाने घेतला पवित्रा बोलू लागला हृदयाशी,
नेहमीच तू स्वत:च्या मर्जी प्रमाणे वागतोस,
चार चौघात मग माझी लाजच घालवतोस.

असं रे तू कसं काय म्हणतोस?
श्वास जरी माझे असले तरी सगळे आदेश तूच देतोस,
आणि मी मर्जी प्रमाणे वागतो म्हणून मलाच वर दोष देतोस.

किती वेळ तुला सांगितलं Always be Practical in life,
Don’t get Emotional Fool, तरी पुन्हा त्याच चुका करतोस,
नको त्या आठवणींना सांग ना का कवटाळून बसतोस.

मी तरी काय करू रे हवं ते मिळत नाही
आणि उपेक्षा पाठलाग सोडत नाही,
आठवणीच काय त्या मला साथ देतात.

नको करूस यापुढे कोणावरही आंधळ्यासारखा विश्वास,
तुझ्या अश्या वागण्याचा त्रास आम्हांला रे होतो,
दरवेळी तुझ्या रडण्याने जीव आमचा तीळ तीळ तुटतो.

खरं सांगायचं तर माझा ही नाईलाज असतो,
आशेच्या हिंदोळ्यावर मी नेहमीच झुलत असतो,
परतून येणार नाही प्रीती तरी वाट पाहत राहतो.

अरे जे मिळणार नाही त्यामागे का तू असा धावतोस,
समजून ही सारे काही मुर्खासारखाच वागतोस,
स्वत:सकट मग आमचा ही छळवाद मांडतोयस.

काय रे तुम्ही दोघं असे कशाला भांडताय?
योग्य मार्ग दाखविण्याऐवजी मला अजूनच confuse करताय.

मनाच्या जागी मन आणि हृदयाच्या जागी हृदय योग्य!
पण तुम्हीच मला सांगा अश्यावेळी मी काय करायचं?
मन आणि हृदय यापैकी नक्की कोणाचं ऐकायचं?


- संतोषी साळस्कर.

************************************************

पाऊस ओला चिंब!

पाऊस म्हणजे हिरवळ
कुठे सुगंधी मातीचा दरवळ.

पाऊस म्हणजे निसर्गाची उधळण
डोंगर माथ्यावर धुक्यांची पखरण.

पाऊस म्हणजे वाहता निर्मळ झरा
सोबत कानात गुज घालणारा वारा.

पाऊस म्हणजे सखा आयुष्यभराचा
उन्हात मिसळून बनलेला रंग इंद्रधनुष्याचा.

- संतोषी साळस्कर.


*****************************************


नियम

माझ्या मना आता तरी सुधर
जुन्या आठवणींना तू कायमचं विसर.

अश्रुंनी यापुढे कधीच नाही वाहायचं
डोळ्यांच्या आताच बंदिस्त व्हायचं.

हृदयाने नाही उगीच कोणावरही भाळायचं
प्रेमापेक्षा मैत्रीलाच जास्त महत्वाचं मानायचं.

पापण्यांनी सतत नाही मिटायचं
भेदक नजर ठेवूनच समोरच्याला भिडायचं.

आजपासून तुमच्यासाठी हे नियम आहेत खास,
नाही ऐकलात तर बघा माझ्याशी आहे गाठ!

- संतोषी साळस्कर.

*******************************

कविता

कधी कधी मनाला
सहजच काहीतरी सुचतं,
विचार करता करता ते
कविताच करत बसतं.

मनातील भावना जणू
कवितेत माझ्या उतरतात,
इतरांजवळ हळूच त्या
गुपित माझं उलगडतात.

मनावरचं ओझं थोडं
कमी झाल्यासारखं वाटतं,
ऐकणारं जेव्हा कुणीतरी
कवितेरूपी माझ्याजवळ असतं.

- संतोषी साळस्कर.


******************************


हॉस्पिटल

औषधांची विपूल रेलचेल
नातलगांची नकोशी ये-जा,
असहाय्य पेशंट खेळणं
सराईत डॉक्टरच्या हातचा.

General, ICU, Special
Ward तरी किती,
बघुन एकेक Equipment
वाटायला लागते भिती.

असो कुठलीही अवस्था
बालपण, तारुण्य वा म्हातारपण,
आपल्याला करते फक्त निराश
येते जेव्हा कधी हे आजारपण.

काही सात्वंन करतात
तर काही घाबरवून सोडतात,
स्वत:च्या अनुभवांची मग
कथाच सांगत सुटतात.

बघून बिलाची रक्कम
जो तो पडतो चाट,
सरकारी असो वा खाजगी
पेशंटची लागते पुरती वाट.

- संतोषी साळस्कर.


***********************************


झोप

एका नविनच विश्वात
आपल्याला नेवून सोडते,
अशी ही झोप सगळेच
टेन्शंन विसरायला लावते.

वेळेवर आली तर चांगली
नाहीतर पंचाईत करुन सोडते,
या कुशीवरुन त्या कुशीवर
नुसतेच लोळत पडायला लावते.

कुणी म्हणत जास्त झोपणारा
असतो मुलखाचा आळशी,
सुखाने झोपू द्या हो मला
तुम्हांला कशाला त्याची काळजी.

कविता करता करताच
बघा पुन्हां जांभई आली,
कारण एक झोप काढायची
माझी पुन्हां वेळ जी झाली.

- संतोषी साळस्कर.


******************************************

विचार

कधी चांगले कधी वाईट
विचार डोक्यात येतात,
हृदयाला मग हवं तसं
आपल्या मनाप्रमाणे वागवतात.

कधी वर्तमानाची चिंता
कधी भविष्याची भीती,
कधी नुसत्याच आठवणी
साले विचार तरी किती.

विचारांच्या गतीला ह्या
विश्रांती कधी मिळणार,
आयुष्याला पूर्णविराम लागल्यावरच
बहुतेक हे हि यायचे थांबणार.

- संतोषी साळस्कर.


****************************************


थांबला तो संपला

आयुष्याच्या वळणांवर दरवेळी
काहीतरी नविन घडत असतं,
चांगलं काहीतरी त्यातूनही
आपणंच शोधायचं असतं.

नशिबाला दोष देणारे लोक
नेहमीच हरत राहतात,
प्रयत्न केला मनापासून तर
स्वप्नेंही जरुर साकार होतात.

ईच्छाशक्तीच्या बळावर
माणूस सदैव जिंकतो,
थांबला तो संपला आपण
म्हणूनच तर म्हणतो.

- संतोषी साळस्कर.


******************************


आयुष्याचा जमाखर्च

काय मिळवलं आणि काय गमावलं
आयुष्याच्या जमाखर्चात काय कमावलं.

प्रत्येक गोष्ट जरी मिळाली हाती
मनाला नाही तरीही थोडीही शांती.

जेवणात नुसतेच वेगवेगळे पंचपक्वान
तृप्तीचे नाही त्यात कसलेच समाधान.

ओठांवर नुसतेच देवाचे नाव
पण मनात नाही कसलाच भाव.

प्रेमाचा सहवास हवाय प्रत्येकवेळी
पण नात्यांच्या बंधनात अडकायचे नाही.

मांडला हिशोब जेव्हा जमाखर्चाचा
बाकी शिल्लक होता फक्त गोल शुन्याचा.

- संतोषी साळस्कर

********************************************



मला काय व्हावेसे वाटते?

कधी कधी मला असे वाटते,
फ़ुलपाखरांप्रमाने हवेत तरंगावे,
या फ़ुलावर तर कधी त्या फ़ुलावर,
बसुन गोड गोड मध प्यावे.

कधी कधी मला असे वाटते,
माश्याप्रमाने पाण्यात पोहावे,
या खडकात तर कधी त्या,
खड्कांत शिरुन मस्त डूबावे.

कधी कधी मला असे वाटते,
पक्ष्यांप्रमाने आकाशात उंच उडावे,
आज या देशात तर उद्या,
त्या देशात वाटेल तेव्हा फ़िरावे.

पशुपक्ष्यांचे असे हे जीवन,
किती आंनदी असावे,
परंतू पैशांसाठी जगणार्र्या आंम्हा,
मानवास ते कधी ही न कळावे.

- संतोषी साळस्कर.




 

 


*********************************************



***********************************************


                                             ****************************************