माझी चित्रकला / My Painting

गणराज रंगी नाचतो नाचतो

About Me

राजकुमारी Princess

इंतजार ... मेरी सुबह को तेरी शामो का,
मेरी शामो को तेरी सुबह का इंतजार ...

Flower

स्त्रीजन्म

Girl with cat

दिल कभी गंदा, कभी हे नेक बंदा, दिल का भरोसा कैसे कोई करे ...

मेरे हाथ मे तेरा हाथ हो, सारी जन्नते मेरे साथ हो,
तू जो पास हो तो क्या ये समा, तेरे प्यार मे हो जावू फनाह ...

Don't search for LOVE, let the love finds you...

Sad Flower due to pollution

तेरे प्यार मे हे ऐसे जिये हम, जला हे ये दिल ये आंखे हुई नम ...
बस एक पल ...

My Sweet Baby

My Naughty Baby

जलपरी

हम तुम

Lion Kids

हे अजून मलाच नाही कळलं मी काय काढलंय नक्की :P ...

तारे आसमा के धरती पे किसने उतारे ...

Fish

This is my painting in paint brush programme

.
.
.

माझी चित्रकला / My Pencil Sketches

सबका मालिक एक

जो है अलबेला मद नयनोवाला, जिसकी दिवानी ब्रिज कि है हर बाला,
वो कृष्णा है

माझं सोनुलं सोनुलं माझं छकुल छकुल

Nature

Hritik Roshan

Shridevi

Cat in Cup

Fish

Dancing with my Prince

श्री गणेशाय नमः

ILU ILU

- Santoshi Salaskar.

.
.

माझी रांगोळी / My Rangoli

- Santoshi Salaskar.

माझ्या कविता / My Poems

भास

कसं रे सांगु तुला
मी तुझाच विचार करते,
धुंद तुझ्या मिठीत
मी स्वत:लाच हरवते.

बोलणे तुझे ते मधाळ
मी माझा राग ही विसरते,
बाहुपाशात मग तुझ्याच
अश्रुनां मोकळी वाट मिळते.

सांत्वन करता करता तू
मला स्वंत:मध्ये गुंतवतोस,
नकळत मग माझ्या
देहाशी खेळत बसतोस.

जादू तुझ्या स्पर्शातील
अशी माझ्यावर चालवतोस,
करुन मनाला बेधुंद
अवधे विश्वच माझे व्यापतोस.

नसतो तुझ्याशिवाय मला
दुसरा कसलाच ध्यास,
सांग ना रे तुच, का होतात?
स्वप्नांत मला हे असले भास.

- संतोषी साळस्कर.


******************************



तू

कोडयात टाकतं खरंतर मला
कधी कधी तुझं वागणं,
कधी प्रेम, कधी अबोला
कधी नूसतचं एकटक पाहणं.

कधी असतोस पावसांच्या सरी
मनाला हळुवार स्पर्शून जाणा-या,
कधी होतोस इंद्रधनुष्य
आयुष्याचे विविध रंग दाखविणारा.

कधी येऊन भुंग्याप्रमाणे
माझे सर्वस्वच लुटतोस,
कधी नाजुक फुलांप्रमाणे
मला अलगद जपतोस.

कधी बनून विशाल व्रुक्ष
मायेची सावली देतोस,
रागावल्यावर जणू काही
तप्त वाळवंटच भासतोस.

खंर सांगु का, तु मला
केव्हा जास्त आवडतोस,
मी काही न बोलताही
मनातील सर्वच जाणतोस.

- संतोषी साळस्कर.


******************************


नदी आणि सागर

एक नदी अशीच
स्वतंत्र एकटी वाहणारी,
कधी भेटते सागराला
नेहमी वाट पाहणारी.

वाहता वाहता जरी ती
वाटेतल्या तलावांना मिळाली,
पण सागराची ओढ तिची
तशीच कायम राहिली.

असेच एकदा सागराच्या
ओढीने तिला झपाटले,
खिन्न मनाचे दर्शन
तिने पूरातून करविले.

शांत करण्यासाठी तिला
पावसांचे थेंब जमले,
सोपी करुन तिची वाट
तिला सागराजवळ आणले.

पाहून समोर सागराला
आपले भान ती हरपली,
शिरुन त्याच्या मिठीत
स्वंत:चे अस्तित्वही विसरली.

सागरानेही तिला मग
आपल्यात सामावून घेतले,
त्याच्या मनातील सर्वच
जणू काही तिलाही कळले.

तो ही होता तिच्यासाठी
झालेला तेवढाच आतूर,
खुदकन ती मनात हसली
अधुराच नदीविनाही सागर.

- संतोषी साळस्कर.


******************************


(माझी हि कविता युगांधरा, अस्पर्शी, हि वाट एकटीची, काजळवात, मला अशीच राहु द्या, घरकुल मधील नायिकांना समर्पित.)

शापित राजकन्या

हस-या चेह-याआड लपवून
मनातील आपल्या वेदना,
वाट पाहत होती राजपुत्राची
एक शापित राजकन्या.

आयुष्यभर एकटेपणाचा
होता तिला शाप,
कळत नव्हते तिलाच
काय केले होते तिने पाप.

मनापासून केले प्रेम
हाच का झाला गुन्हा,
कधीच येणार नाही का
तो राजकुमार तिचा पुन्हा?

अर्ध्यावरच सोडून गेला
तो प्रेमाचा डाव,
मागे फक्त शिल्लक ठेवले
त्याने आठवणींचे गाव.

त्याच आठवणींच्या जगात
स्वत:ला ती सावरतेय,
बेधूंद होना-या मनाला
वेळोवेळी आवर घालतेय.

मोकळी करून देवून
डोळ्यांतील अश्रुंची लाट,
ठरवले तिच्याही मनाने
एकटीनेच चालायची हि वाट.

- संतोषी साळस्कर.


***********************************************


आठवणी

मी करत होती प्रेम
तेव्हा भाव खात होतास,
निघून गेल्यावर मात्र आता
आठवणी जपत बसलास.

तुझ्या एका हाकेवर
मी आली असती धावून,
अखेर मीच थकली रे
तुझी वाट पाहून.

तू तर त्यावेळी माझी
पर्वा ही नाही केलीस,
माझ्या मनाची अवस्थाही
कधीच नाही जाणलीस.

माझ्या जबाबदारीचं ओझं
तुला घ्यायचं नव्हतं,
मी तरी रे काय करु मला
लग्नाचं नातं हवं होतं.

माझ्या आयुष्याचा मार्ग
मीच मग निवडला,
मातापित्यांनी शोधलेला मुलगा
जोडीदार म्हणून स्विकारला.

माझ्यावरचं प्रेम बहुतेक
आता तुला जाणवतंय,
पण खुप उशीर झालाय
हेच तुला मला सांगायचंय.

मी नाही जपणार तुझ्या
कुठल्याच आठवणी भविष्यात,
कारण मी खुश आहे आता
माझ्या नविन आयुष्यात.

- संतोषी साळस्कर.


******************************


व्यथा

मनावर विचारांचा मारा,
अव्यक्त भावनांचा कोंडमारा,
वाहत्या अश्रुंचा सहारा,
मध्येच कधीतरी असेच,
जुन्या आठवणींना उजाळा.

फसवं स्वप्नांचं जग,
बैचेन मनाची तगमग,
अपेक्षांचं भलंमोठं ओझं,
सहनही होत नाही,
सांगताही येत नाही.

भास आणि फक्त भास,
कधी वेदना देतात त्रास,
हसण्यांतही आणि रडण्यांतही,
कुणासाठी नुसतंच झुरणं,
रोजचंच हे असं जगणं.

- संतोषी साळस्कर.


******************************


कविता

कधी कधी मनाला
सहजच काहीतरी सुचतं,
विचार करता करता ते
कविताच करत बसतं.

मनातील भावना जणू
कवितेत माझ्या उतरतात,
इतरांजवळ हळूच त्या
गुपित माझं उलगडतात.

मनावरचं ओझं थोडं
कमी झाल्यासारखं वाटतं,
ऐकणारं जेव्हा कुणीतरी
कवितेरूपी माझ्याजवळ असतं.

- संतोषी साळस्कर.


******************************


मित्र आणि प्रियकर

मित्र असेपर्यंत ठीक होता,
प्रेमाचा खेळ सुरु झाल्यापासुन
अधिकारच माझ्यावर गाजवतो,
प्रत्येक गोष्टीतही विनाकारण
Explanation आता हा मागतो.

मित्र होता तेव्हा नेहमी
माझ्याआधीच आलेला असायचा,
प्रेमाचा खेळ सुरु झाल्यापासुन
कामातील व्यापामुळे दरवेळी
वेळच ह्याच्याजवळ नसायचा.

मित्र होता तेव्हा कसा
स्वत:हूनच फोन करायचा,
प्रेमाचा खेळ सुरु झाल्यापासुन
मी केलेला फोनही कधी कधी
रागाने नाही उचलायचा.

मित्र होता तेव्हा कसा
रागाची माझ्या खूप पर्वा करायचा,
प्रेमाचा खेळ सुरु झाल्यापासुन
उगीचच माझ्यावर भडकतो
आणि रोजच मला हा रडवतो.

मित्र असेपर्यंत सगळं ठीक होतं,
प्रेमाचा खेळ सुरु झाल्यापासुन
ह्याचं नातं अजूनही तसंच आहे सगळ्यांसाठी,
मी मात्र बंदिस्त ह्याच्याच कोषात जगासाठी.

- संतोषी साळस्कर.


******************************


रातराणी

काय उपयोग दोष देऊन त्या भुंग्याना,
चूक तर आपलीही तेवढीच असते ना,
सर्वकाही कळत असूनही जाणुनबुजून
ओरबाडण्याचे स्वातंत्र आपणच त्यांना दिले ना?

आपण फ़क्त मागे आठवनी जपत राहतो,
तो नेहमीप्रमाने दुसरया फ़ुलावर चाल करुन जातो,
सर्वकाही करुनही तो नाम-निराळाच राहतो,
दोष मात्र त्याचा निष्पाप फ़ुलांवर येतो.

पुन्हां मग रातराणीचे ते सुर्यप्रकाशात
आपल्या भुंग्याकडे पाहुन झुरणे,
आणी चंद्रप्रकाशात शेवटी मग पुन्हां
नेहमीप्रमाणे तसेच विना गंध उमलणे.

- संतोषी साळस्कर.


******************************


थांबला तो संपला

आयुष्याच्या वळणांवर दरवेळी
काहीतरी नविन घडत असतं,
चांगलं काहीतरी त्यातूनही
आपणंच शोधायचं असतं.

नशिबाला दोष देणारे लोक
नेहमीच हरत राहतात,
प्रयत्न केला मनापासून तर
स्वप्नेंही जरुर साकार होतात.

ईच्छाशक्तीच्या बळावर
माणूस सदैव जिंकतो,
थांबला तो संपला आपण
म्हणूनच तर म्हणतो.

- संतोषी साळस्कर.


******************************


भावना

प्रेमाचा खेळ आयुष्यात
कधी-कधी नकोसा वाटतो,
सहवास कुणाचा तरीही
आपल्याला हवाच असतो.

निशब्द रात्री जेव्हा
आसवात चिंब भिजतात.
रिकाम्या स्वप्नांत उगीचच
कसलेतरी भास होतात.

आभाळातल्या चंद्र-चांदण्या
एकत्र जेव्हा दिसतात,
ह्रदयात मात्र नको त्या
भावना जागवून जातात.

नयन सदैव कुणाचीतरी
आतुरतेने वाट पाहतात,
कितीही वेदना झाल्यातरी
ते हसत सहन करतात.

मिळालं की गमावलं
मला नाही काही कळत,
कितीही समजावले तरी मन
प्रेमाच्या विरोधात नाही वळत.

- संतोषी साळस्कर.


******************************


दिवा

दिवाळीच्या दिवशी पेटवतात पणती
आणि करतात लक्ष्मीची आरती,
दूर होतो घरातला अंधकार
आणि लक्ष्मी येते आपल्या घरात.

माझ्या मनातही असाच
एक दिवा जळत आहे,
जो वाट पाहत आहे त्या प्रकाशाची
जो करेल दूर अंधार माझ्या जीवनातील.

- संतोषी साळस्कर.


************************************


असं काही झालं की खूप राग येतो...

असं काही झालं की खूप राग येतो,
मला बोलायचे असते खूप काही,
पण त्याच्याजवळ कधी वेळच नसतो,
काहीतरी कारण सांगून का तो उगिच मला टाळतो?

असं काही झालं की खूप राग येतो,
त्याला एकटेपणा जाणवल्यावर मला जवळ करतो,
स्वत:च्या मनाप्रमाणे मग हवंतसं वागवतो,
माझ्या भावनांशी दरवेळी का तो खेळतच राहतो?

असं काही झालं की खूप राग येतो,
हवं तेव्हा तो मला आपलं म्हणतो,
वाटेल तेव्हा एका क्षणात परकं करतो,
असं असेल तर का तो माझ्या आयुष्यांतच पुन्हा येतो?

- संतोषी साळस्कर.


************************************


आत्महत्या

का करत असतील लोक आत्महत्या
काय चाललं असतं त्यावेळी मनात त्यांच्या.

जगाचा वैताग आलेला असतो की
स्वत:च्याच अविरत विचारांचा.

एकटेपणाला कंटाळलेले असतात की
लोकांच्या हजार प्रश्नांना.

संपवून आपले सारेच आयुष्य
कोणावर ते असा सूड उगवतात.

जगणंच त्यांना का इतकं
त्यावेळी असह्य झालेलं असतं.

करून आत्महत्या अखेर त्यांनी
असं काय साध्य केलेलं असतं.

विचार करता करता
अखेर कोडे सुटले,
जगण्यापेक्षा का त्यांना
मरणच आपलेसे वाटले.

विवशता एखाद्याची खरचं
किती भयानक असते,
परिस्थितीपुढे नकळत प्रत्येकाला
शरण व्हायला लावते.

सगळेच प्रश्न जर आत्महत्येमुळे
सुटत असतील एका क्षणात,
काय अर्थ आहे मग तुम्हीच सांगा
असे निरर्थक जिवन जगण्यात?

- संतोषी साळस्कर.


*************************************


भटकणारी आत्मा

मी ना कुणाचीही
आता कुणीही राहिली,
सगळीच नाती अखेर
माझी इथली संपली.

शरीर मेलं असलं तरी
आत्मा अजूनही जिवंत आहे,
कोणाच्यातरी प्रतिक्षेत तो
इथून तिथे भटकतो आहे.

लवकर द्या मुक्ती मला
नाहीतर मी पिसाळेन,
भूत बनून तुम्हां सर्वांना
बघा हा मी खूप छळेन.

- संतोषी साळस्कर.


************************************


आठवणींचा पाऊस

एकटेपणाचं दु:खं सतत
किती दिवस सहायचं,
जुन्या आठवणींना अजून
किती दिवस आठवायचं.

मी हि आहे रे इथे बैचेन
तुझ्यासारखीच ह्या पावसात,
पण कधी रे येणार सांग ना
तुझ्याही ते सर्व ध्यानात.

तु हि जरा जाणून घे रे
माझ्या मनातील भावना,
घायाळ ह्रदयावर प्रितीचे औषध
तू लवकर येवून लाव ना.

- संतोषी साळस्कर.


***************************************


मन

कधी कधी मनाची
अशी अवस्था का होते,
विचारच विचार आणि मग
अचानक निराशा येते.

आशेच्या हिंदोळ्यावर झूलताना
मन हे अचानक उन्मळून पडते,
स्वत:ला आवर घालता घालता
परिस्थितीच हाताबाहेर निघून जाते.

आठवणींच्या लाटेवरून फिरूनी
मन हे जेव्हा परतून येते,
डोळ्यांच्या किना-यावर अलगद
अश्रुंचा का पाऊस पाडून जाते.

- संतोषी साळस्कर.


*************************************************


मी आणि प्रेम

वाटेवरती सहजच एकदा
मला जेव्हा प्रेम दिसला,
नजर चुकवून मी जावू लागली
तर तो वाटच माझी अडवू लागला.

मी म्हणाली काय आहे
वाटेत का असा आडवा येतोस,
पुन्हा नजरेसमोर येवून
का मला असा त्रास देतोस.

तो म्हणाला :
म्हणटलं आता सरळ
तुलाच जावून विचारुया,
माझ्याबद्दलच्या कडवटपणाचं
रहस्यतरी तुझ्याकडून जाणुया.

फक्त नाण्याची एक बाजु बघुन
तू अख्ख नाणं खोटं ठरवतेस,
म्हणूनच आलोय मी तुला न्यायला
माझ्या बाबतीतलं तुझं मत बदलायला.

तुच आंधळेपणाने
कुणाच्याही प्रेमात पडतेस,
दोष मात्र नंतर त्याचा
मलाच देत बसतेस.

का असते तुला खरंच
प्रत्येक गोष्टीत इतकी घाई,
प्रेमात का ग पडतेस तू
नेहमीच इतक्या लवकर बाई.

प्रेमाची कबुली देण्याआधी
नीट पारख त्या व्यक्तीला,
खरंच देईल का तो शेवटपर्यंत साथ
विचार आधी स्वत:च्या मनाला.

आकर्षणालाच खरंतर तू
प्रेमाचं नाव देतेस,
क्षणाक्षणाला मग त्यात
असंख्य चुका करतेस.

आनंदाचीही आहे गं
एक चांगली बाजू मला,
पण दुखं, अंश्रु आणि विरहच
का बरं दिसतात तुला.

मनातून काढुन टाक राणी
आतातरी माझ्यावरचा राग,
चल करु पूर्वीसारखी मैत्री
यापुढे शहाण्यासारखी वाग.

- संतोषी साळस्कर.


*************************************************


हॉस्पिटल

औषधांची विपूल रेलचेल
नातलगांची नकोशी ये-जा,
असहाय्य पेशंट खेळणं
सराईत डॉक्टरच्या हातचा.

General, ICU, Special
Ward तरी किती,
बघुन एकेक Equipment
वाटायला लागते भिती.

असो कुठलीही अवस्था
बालपण, तारुण्य वा म्हातारपण,
आपल्याला करते फक्त निराश
येते जेव्हा कधी हे आजारपण.

काही सात्वंन करतात
तर काही घाबरवून सोडतात,
स्वत:च्या अनुभवांची मग
कथाच सांगत सुटतात.

बघून बिलाची रक्कम
जो तो पडतो चाट,
सरकारी असो वा खाजगी
पेशंटची लागते पुरती वाट.

- संतोषी साळस्कर.


***********************************


झोप

एका नविनच विश्वात
आपल्याला नेवून सोडते,
अशी ही झोप सगळेच
टेन्शंन विसरायला लावते.

वेळेवर आली तर चांगली
नाहीतर पंचाईत करुन सोडते,
या कुशीवरुन त्या कुशीवर
नुसतेच लोळत पडायला लावते.

कुणी म्हणत जास्त झोपणारा
असतो मुलखाचा आळशी,
सुखाने झोपू द्या हो मला
तुम्हांला कशाला त्याची काळजी.

कविता करता करताच
बघा पुन्हां जांभई आली,
कारण एक झोप काढायची
माझी पुन्हां वेळ जी झाली.

- संतोषी साळस्कर.


******************************************


मला काय व्हावेसे वाटते?

कधी कधी मला असे वाटते,
फ़ुलपाखरांप्रमाने हवेत तरंगावे,
या फ़ुलावर तर कधी त्या फ़ुलावर,
बसुन गोड गोड मध प्यावे.

कधी कधी मला असे वाटते,
माश्याप्रमाने पाण्यात पोहावे,
या खडकात तर कधी त्या,
खड्कांत शिरुन मस्त डूबावे.

कधी कधी मला असे वाटते,
पक्ष्यांप्रमाने आकाशात उंच उडावे,
आज या देशात तर उद्या,
त्या देशात वाटेल तेव्हा फ़िरावे.

पशुपक्ष्यांचे असे हे जीवन,
किती आंनदी असावे,
परंतू पैशांसाठी जगणार्र्या आंम्हा,
मानवास ते कधी ही न कळावे.

- संतोषी साळस्कर.

माझ्या कविता / My Poems

माझ्या चारोळ्या / My Charoli

मनातले तुझ्या मलाही कळूदेत,
डोळ्यांतील अंश्रू मलाही दिसूदेत,
नव्हतेच जर आपल्यात काही तर
स्वपनांच्या महालात का अडकवलेस?
दोष देवून आपल्या नशिबाला,
माझ्या भावनांना का असे फ़सवलेस?

- संतोषी साळस्कर.

************************

अखेरपर्यंत जळनेच बहुतेक
लिहिले आहे माझ्या नशिबात,
कोणासाठी कितीही काही केले तरी
दरवेळी उपेकक्षाच माझ्या पदरात.

- संतोषी साळस्कर.

*********************

चार ओळी मिळून
एक चारोळी बनते,
मनातलेच आपल्या सर्वकाही
तिच्यात सामावले असते.

- संतोषी साळस्कर.

**********************

मी आहे राजकुमारी
माझ्या स्वप्नातल्या जगाची,
जिथे चालते हुकुमशाही
नेहमीच माझ्या मनाची.

- संतोषी साळस्कर.

**********************

ठरवलंय मी ही आता
जशास तसे वागायचे,
कुणी वाकड्यात शिरलं की
सरळच त्याला करायचे.

- संतोषी साळस्कर.

****************************

तुझ्यापेक्षा तुझ्या आठवणींच येवून
मला जास्त छळतात,
आसवांच्या दरीत बुडवून
नंतर विरहाच्या अग्नीत जाळतात.

- संतोषी साळस्कर.

***********************

आयुष्याचा वैताग आल्यावर
जगणंच नकोसं वाटतं,
मरणाची वाट पाहिल्यावर
ते ही पाठच दाखवून जातं.

- संतोषी साळस्कर.

***********************

काही माणसं अशीच असतात
आपुलकीचा आव आणतात,
समोर गोड बोलतात आणि
मागून पाठीत वार करतात.

- संतोषी साळस्कर.

***************************

25.
तूच आहेस रे राजा
सख्या माझ्या ह्रदयाचा,
मनातही केव्हाच बहरलाय
वसंत तुझ्याच प्रितीचा.

- संतोषी साळस्कर.

***********************

26.
जाणून आहेस सारेकाही
तरीही का हा दुरावा,
जिवघेणा वाटतो ग सखे
मला तुझा हा अबोला.

- संतोषी साळस्कर.

***********************

27.
कशाला वाचून राशीचक्र
उगाच भविष्य जाणायचं,
सोडून उद्याची चिंता
वर्तमानात मजेत जगायचं.

- संतोषी साळस्कर.

***********************

28.
माझ्या मनातील भावना
कधी तुला कळल्याच नाही,
प्रितीच्या सुगंधी कळ्या कधी
तुझ्याही ह्रदयात उमलल्याच नाही.

- संतोषी साळस्कर.

********************

29.
मीच आता माझं
पुढचं आयुष्य घडवणार,
कोणाच्याही सोबतीशिवाय
पुढे चालायला शिकणार.

- संतोषी साळस्कर.

********************

30.
तु का असाच नेहमी
मला शब्दांत अडकवतोस,
मला तुझी खरी गरज असते
तेव्हा दुरच निघून जातोस.

- संतोषी साळस्कर.

********************

31.
तुझ्या आठवनींचा आता
मला आलाय कंटाळा,
डोळ्यांतील अश्रुं ही जणू
लागलेत हळुहळु गोठायला.

- संतोषी साळस्कर.

********************

32.
तुझ्यावर विश्वास ठेवून
मी पुन्हा नाही फसणार,
डोळे उघडे ठेवूनच आता
प्रत्येक पावुल उचलनार.

- संतोषी साळस्कर.

***********************

33.
आकर्षणालाच आपण
प्रेमाचं नाव देतो,
असंख्य चुका मग
क्षणाक्षणाला त्यात करतो.

- संतोषी साळस्कर.

************************

34.
डोळ्यांत जेव्हा माझ्या
आसवांचा पाऊस दाटतो,
एकांतच तेव्हा मला
खूप आपलासा वाटतो.

- संतोषी साळस्कर.

***********************************
35.
नाजूक माझ्या ह्रदयाला
नेहमीच तू फुलासारखं जपतोस,
तुझ्या प्रेमाच्या सहवासात
कोमेजलेल्या मनालाही फुलवतोस.

- संतोषी साळस्कर.

************************************
३६.
माझ्या आयुष्यातील तुझं अस्तित्व
नाही ठरवू शकत दुसरं कुणीही,
कारण आपल्यामधील मैत्रीचं नातं
नाही पोकळ इतकंही.

- संतोषी साळस्कर.